شبکه را شخصی نگه دارید.
از شبکهٔ محلی مطمئن و هاتاسپات دارای رمز استفاده کنید. پراکسی محلی اندروید نام کاربری و رمز عبور جداگانه ندارد.
از راهنمای دستگاه میزبان شروع کنید. برای میزبان اندرویدی، راهنمای دستگاه گیرنده را هم دنبال کنید. برای میزبان ویندوزی، بدون تنظیم پراکسی دستی به هاتاسپات آن وصل شوید.
هاتاسپات گوشی میزبان را از تنظیمات اندروید روشن کنید؛ یا گوشی و دستگاه گیرنده را به یک Wi-Fi مطمئن وصل کنید. کانکتیکس هاتاسپات اندروید را خودکار روشن نمیکند.
در کانکتیکسِ گوشی اندرویدی، یک اتصال V2Ray / Xray انتخاب کنید و متصل شوید. قابلیت اشتراکگذاری برای این نوع اتصال در دسترس است.
در «تنظیمات»، بخش «اتصال»، وارد «اشتراکگذاری با هاتاسپات» شوید و کلید را روشن کنید. اگر VPN وصل است، پیام «اتصال مجدداً برقرار خواهد شد.» را تأیید کنید و منتظر اتصال مجدد بمانید.
از IP نمایشدادهشده در همین صفحهٔ اپ استفاده کنید. پورت HTTP برابر 10102 و پورت SOCKS5 برابر 10101 است. سپس راهنمای دستگاه گیرنده را در پایین دنبال کنید؛ نام کاربری و رمز پروکسی لازم نیست.
میزبان باید گوشی اندرویدی باشد؛ Android TV میزبان اشتراکگذاری نیست. پروکسیها احراز هویت ندارند، پس از شبکهٔ مطمئن و هاتاسپات رمزدار استفاده کنید. با تغییر شبکه، ممکن است IP گوشی تغییر کند.
در کانکتیکس ویندوز از اتصال V2Ray / Xray استفاده کنید. در تنظیمات، «نوع رابط آداپتور شبکه» را روی «تونل (پیشفرض)» قرار دهید. اگر حالت آداپتور را تغییر دادهاید، دوباره متصل شوید.
اتصال VPN را برقرار کنید و منتظر وضعیت متصل بمانید. اشتراکگذاری به اتصال فعال در حالت تونل نیاز دارد.
در «تنظیمات»، بخش «اتصال»، وارد «اشتراکگذاری با هاتاسپات» شوید و آن را روشن کنید. کانکتیکس هاتاسپات ویندوز را راهاندازی میکند. صبر کنید تا «نام Wi-Fi» و «رمز عبور» نمایش داده شوند.
در دستگاه گیرنده، شبکهٔ نمایشدادهشده را انتخاب کنید و رمز آن را وارد کنید؛ تنظیم دستی پروکسی لازم نیست. میتوانید اطلاعات را کپی کنید یا با «تغییر نام و رمز Wi-Fi» ویرایش کنید. پس از تغییر، دستگاهها را دوباره وصل کنید.
هنگام اشتراکگذاری، VPN ویندوز باید متصل بماند. راهاندازی هاتاسپات به پشتیبانی آداپتور Wi-Fi و ویندوز بستگی دارد. اگر دستگاه گیرنده از قبل پروکسیِ روش اندروید دارد، آن را خاموش کنید.
این دستگاه اندرویدی را به هاتاسپات گوشی میزبان وصل کنید؛ یا هر دو را به یک Wi-Fi مطمئن متصل کنید.
در تنظیمات اندروید، وارد Wi-Fi شوید و جزئیات شبکهٔ متصل یا ویرایش آن را باز کنید. در صورت نیاز، گزینههای پیشرفته (Advanced options) را باز کنید و Proxy را روی Manual بگذارید. نام منوها در گوشیهای مختلف فرق میکند.
در Proxy hostname، همان IP محلیِ نمایشدادهشده در کانکتیکسِ گوشی میزبان را بنویسید و Proxy port را روی 10102 بگذارید. در کادر میزبان فقط IP را وارد کنید؛ بدون http:// و بدون پورت. تنظیمات را ذخیره کنید.
یک سایت را در مرورگری که از پروکسی Wi-Fi پشتیبانی میکند باز کنید. پس از پایان اشتراکگذاری، Proxy این شبکه را دوباره روی None یا «هیچکدام» بگذارید.
پروکسی Wi-Fi اندروید فقط روی اپهای پشتیبانیکننده اثر دارد و همهٔ اپها یا بازیها را پوشش نمیدهد. پورت SOCKS5 یعنی 10101 را فقط در برنامهای وارد کنید که صراحتاً از SOCKS5 پشتیبانی میکند.
آیفون یا آیپد را به هاتاسپات گوشی اندرویدی میزبان، یا به همان Wi-Fi مطمئنِ گوشی میزبان وصل کنید.
به Settings → Wi-Fi بروید و کنار شبکهٔ متصل، دکمهٔ اطلاعات را بزنید. پایین صفحه، در بخش HTTP Proxy وارد Configure Proxy شوید و Manual را انتخاب کنید.
در Server، IP محلیِ نمایشدادهشده در کانکتیکسِ گوشی میزبان و در Port عدد 10102 را وارد کنید. Authentication را خاموش بگذارید و Save را بزنید.
یک سایت را در Safari باز کنید. پس از پایان اشتراکگذاری، دوباره وارد Configure Proxy شوید و Off را انتخاب کنید.
این تنظیم برای همان شبکهٔ Wi-Fi است. اپهایی که پروکسی شبکه را نادیده میگیرند، بازیها و ترافیک UDP لزوماً از VPN اشتراکی عبور نمیکنند.
به هاتاسپات گوشی اندرویدی میزبان یا همان Wi-Fi مطمئن وصل شوید. کانکتیکسِ گوشی میزبان باید متصل بماند.
در تنظیمات ویندوز به Network & internet → Proxy بروید. در بخش Manual proxy setup، روی Set up یا Edit بزنید و Use a proxy server را روشن کنید.
در کادر آدرس پروکسی، IP محلیِ نمایشدادهشده در کانکتیکسِ گوشی میزبان را وارد کنید. پورت را روی 10102 بگذارید و ذخیره کنید. نام کاربری و رمز پروکسی لازم نیست.
یک سایت را در مرورگری که از پروکسی ویندوز استفاده میکند باز کنید. پس از پایان کار، Use a proxy server را از همین تنظیمات خاموش کنید.
پروکسی دستی ویندوز فقط در برنامههای سازگار استفاده میشود و VPN سراسریِ کامپیوتر نیست. برنامههایی که تنظیم SOCKS5 دارند میتوانند از همان IP گوشی و پورت 10101 استفاده کنند.
به هاتاسپات گوشی اندرویدی میزبان یا همان Wi-Fi مطمئنِ گوشی وصل شوید.
به System Settings → Wi-Fi بروید، کنار شبکهٔ متصل Details را بزنید و Proxies را باز کنید. در نسخههای قدیمیتر، مسیر System Preferences → Network → Wi-Fi → Advanced → Proxies است.
Web proxy (HTTP) و Secure web proxy (HTTPS) را فعال کنید. برای هر دو، سرور را روی IP محلیِ نمایشدادهشده در کانکتیکس و پورت را روی 10102 بگذارید. احراز هویت پروکسی را خاموش بگذارید و تنظیمات را تأیید و اعمال کنید.
یک سایت را در Safari باز کنید. پس از پایان اشتراکگذاری، هر دو پروکسی را در همین تنظیمات شبکه غیرفعال کنید و تغییر را اعمال کنید.
پورت هر دو گزینهٔ HTTP و HTTPS برابر 10102 است. برای برنامههای سازگار میتوان بهجای آن از SOCKS proxy با پورت 10101 استفاده کرد. پشتیبانی پروکسی به برنامه بستگی دارد و همهٔ ترافیک را پوشش نمیدهد.
لینوکس را به هاتاسپات گوشی اندرویدی یا همان Wi-Fi مطمئنِ گوشی میزبان وصل کنید.
در GNOME / Ubuntu، به Settings → Network → Network Proxy بروید و Manual را انتخاب کنید. در محیطهای دسکتاپ دیگر، گزینهٔ مشابه را در تنظیمات شبکه پیدا کنید.
برای هر دو گزینهٔ HTTP و HTTPS، IP محلیِ نمایشدادهشده در کانکتیکسِ گوشی را وارد کنید و پورت را روی 10102 بگذارید. اگر محیط دسکتاپ درخواست کرد، تنظیمات را اعمال کنید. احراز هویت پروکسی لازم نیست.
مرورگر را روی استفاده از پروکسی سیستم بگذارید؛ یا همین مقادیر HTTP و HTTPS را در تنظیمات پروکسی خودش وارد کنید. پس از پایان کار، پروکسی را در هر جایی که تنظیم کردهاید خاموش کنید.
بعضی برنامهها و ابزارهای خط فرمان لینوکس از پروکسی دسکتاپ استفاده نمیکنند. اگر پشتیبانی دارند، باید جداگانه تنظیم شوند. SOCKS5 نیز با همان IP گوشی و پورت 10101 در دسترس است.
تلویزیون را به هاتاسپات گوشی اندرویدی میزبان یا همان Wi-Fi مطمئنِ گوشی وصل کنید.
در تنظیمات شبکهٔ تلویزیون، گزینههای پیشرفتهٔ شبکهٔ متصل را بررسی کنید و به دنبال Proxy → Manual بگردید. محل این گزینه و حتی وجود آن به مدل و سیستمعامل تلویزیون بستگی دارد.
آدرس سرور پروکسی را روی IP محلیِ نمایشدادهشده در کانکتیکسِ گوشی میزبان و پورت را روی 10102 بگذارید. ذخیره کنید و یک اپ تلویزیون که از پروکسی شبکه پشتیبانی میکند را امتحان کنید.
ممکن است روش اشتراکگذاری اندروید برای تلویزیون شما قابل استفاده نباشد. اگر میزبان ویندوزِ سازگار دارید، در بالا ویندوز را انتخاب کنید و به هاتاسپات آن وصل شوید. پس از استفاده، پروکسی دستی را بردارید.
پشتیبانی تلویزیونها متفاوت است. وجود گزینهٔ پروکسی به معنی پشتیبانی همهٔ اپهای پخش، بازیها یا تمام ترافیک نیست. Android TV میتواند دستگاه گیرنده باشد، اما میزبان اشتراکگذاری کانکتیکس نیست.